Het lukt nog steeds niet omdat de cursus je kennis gaf, terwijl kennis nooit jouw probleem was. Er zit een deel in jou dat op de rem trapt zodra je het geleerde wilt toepassen, en dat deel heeft geen enkele module ooit aangeraakt.
De map staat nog op je bureau. Businesscursus gedaan, alle modules afgerond, aantekeningen over positionering, prijsbepaling en je ideale klant. Je weet precies wat je zou moeten doen. En toch staat de offerte die je vorige week schreef nog in je drafts, post je al weken niets, en voel je je bij de vraag “hoe gaat het met je bedrijfje?” nog net zo betrapt als voor de cursus.
Ligt het aan mij dat de businesscursus niet werkte?
Nee, en ook niet aan de cursus. Zulke programma’s beloven dat het begint bij één besluit: neem jezelf vanaf nu serieus als ondernemer. Voor vrouwen die al goed contact hebben met wat ze willen, klopt dat ook; die hebben alleen nog structuur nodig. Maar als jij je hele leven geleerd hebt om je aan te passen, eerst de ander, dan jij, dan is “besluit het gewoon” geen startknop. Dan is het een zin die je hoofd begrijpt en je systeem naast zich neerlegt.
Het ligt niet aan jou. Het is wel van jou, en daarmee jouw verantwoordelijkheid, en dat is ander nieuws dan de zoveelste checklist.
Waarom doe ik niets met wat ik in de cursus heb geleerd?
Omdat kennis via je hoofd binnenkomt en het patroon dat jou tegenhoudt in je lijf woont. Wat je voelt zodra je het geleerde wilt toepassen is weerstand. Daaroverheen praat een stem die die weerstand verkoopt als verstand, ik noem haar de innerlijke zuurpruim: “eerst de website nog even afmaken”, “niemand zit op mijn aanbod te wachten”, “volgende week, als het rustiger is”. En onder haar zit de eigenlijke reden: angst om afgewezen te worden, zoals je vroeger werd afgewezen op je anders-zijn. Een cursus stapelt kennis bóvenop dat patroon. Het patroon blijft gewoon liggen. Voor dit gat bestaat zelfs een wetenschappelijke naam: onderzoekers van Stanford noemen het de knowing-doing gap, het verschil tussen weten wat er moet gebeuren en het ook doen.
Herken je dit stapelen? Het is hetzelfde mechanisme waardoor cursussen en tools niet renderen, hoeveel je er ook koopt.
Waarom lukt het me niet om mezelf serieus te nemen als ondernemer?
Omdat jezelf serieus nemen geen besluit is, het is een gevolg. Het volgt vanzelf zodra het deel dat jou klein houdt zijn taak mag neerleggen. Dat deel is ooit ontstaan om je te beschermen: aanpassen betekende erbij horen, niet opvallen betekende niet afgewezen worden. Zolang die beschermlaag actief is, kun je honderd keer besluiten dat je er nu echt voor gaat; na drie dagen wilskracht trekt zij je terug naar veilig. Daarom voelde het besluit uit de cursus zo goed én hield het geen stand.
In aflevering 131 van Gouwe Vrouwe, Oud VS nieuw ondernemerschap, vertel ik meer over ondernemen hoe het ‘hoort’. Zo achterhaald!
Wat helpt wél als kennis niet het probleem is?
De omgekeerde route: eerst naar het patroon, dan pas naar de plannen. Onder de weerstand kijken wat daar precies beschermd wordt, en dat kan niet via nog meer uitleg, want met je hoofd kom je er niet bij; wel via je lichaam. Dit is trouwens ook waarom mindset-oefeningen en affirmaties bij jou niet aanslaan: zelfde laag, zelfde reden. Het goede nieuws: alle kennis uit je businesscursus ligt gewoon klaar. Zodra de rem eraf gaat, blijkt de map op je bureau ineens bruikbaar.
Veelgestelde vragen
Een cursus geeft je kennis en een certificaat, en die raken niet de plek waar dat gevoel vandaan komt. Je voelt je pas ondernemer als het deel dat zegt “wie ben ik om dit te doen” zijn werk neerlegt, en dat gebeurt niet door meer te leren.
Nee. De kennis klopt en ligt klaar voor het moment dat jij hem durft te gebruiken. De volgorde was alleen omgekeerd: eerst was er innerlijk werk te doen, daarna pas het stappenplan. Dat kun je alsnog rechtzetten.
Als kennis het probleem was, had de vorige cursus gewerkt. Nog een cursus voelt veilig omdat leren uitstelt wat echt spannend is: zichtbaar worden met wat je al weet en kunt. Wees eerlijk naar jezelf over welke van de twee je zoekt.
Omdat versturen iets definitiefs heeft: zodra je iets laat zien, kan het afgewezen worden. Uitstellen is dan geen luiheid, het is bescherming. Het patroon houdt de controle vast door alles in concept te laten staan.
Dat je reactie sneller is dan je denken: je maag die zich omdraait voor je op versturen klikt, de hoofdpijn op de dag dat je zichtbaar zou worden. Dat is aangeleerd, ooit met een goede reden, en het luistert niet naar argumenten. Daarom werkt begrijpen alleen niet.
Jezelf serieus nemen begint een laag dieper
Wil je dat de kennis uit die map eindelijk gaat werken? In een 1:1 coachingdag werken we aan jou, niet aan je bedrijf. We zoeken samen op waar jouw rem vandaan komt en wat ze al die jaren voor je beschermde, zodat jij kunt gaan doen wat je allang weet.
