YUP, IK BEN OOK NIET PERFECT
In deze blog deel ik – Margriet Meijer – mijn grootste fuck-ups tijdens mijn ondernemersreis met mijn tassen label Monsak. Zodat jij ze kunt voorkomen, want je hoeft het wiel niet zelf uit te vinden.
[br] Als passie ondernemer heb een trof en een uitdaging. Voordat ik in mijn blunders duik licht ik deze kort toe:
[br] Je troef
[br] Je zit met ál ziel & zaligheid ‘in de wedstrijd’. Je bent begonnen met maken, je wilt blijven maken en je klant bekostigd deze way of life. Wanneer je vanuit je hart deelt over je creatieve werk schiet je een pijl in je klant z’n hart. Je klant voelt connectie met je en zal ’n klant voor het leven worden. Kortom: emoties verkopen als een malle!
[br]Je uitdaging:
[br] Diezelfde passie. Door haar genadeloze kwetsbaarheid. Als jij happy in je vel zit, zelfverzekerd over je werk kunt praten én geloofd dat je ’t waard bent er ’n serieus prijskaartje aan te hangen dan…tja..dan kun je leven van je passie en elke dag bákken voldoening ervaren.
[br]Andersom werkt het ook. Als je bescheiden bent, niet weet wat je toevoegt, jezelf constant vergelijkt en klein houdt..dan gaat professioneel makerschap je niet lukken.
[br]Goed, ik ga je meenemen in de lessen die ik uit mijn blunders heb gehaald.
Door: Margriet Meijer
Datum: 16 juli 2024
IK DACHT DAT IK..
Dit waren de standaard zinnetjes die door mijn hoofd schoten als ik dacht aan zelfpromotie:
[br]- Niemand zit op mij te wachten
– Er zijn al zoveel tassen merken
– Ik doe ook maar wat
– Wat moet ik nú weer zeggen over diezelfde tas?
[br] Weet je welke macht deze negatieve stemmen hadden? Ze barricadeerde de deur, zodat ik niet naar buiten kon, om mijn tassen met de wereld te delen. En langzaamaan durfde ik steeds minder zichtbaar te zijn. Stelde ik marketing (=vertellen over je passie) uit. Schoof ik instagram voor me uit, en kroop ik dieper en dieper in mijn schulp. Maar wel klagen dat ik niet genoeg verkocht.
[br] Dikke tip 2: Weet je nog, die troef waar ik mee begon? Er is werkelijk waar niets aantrekkelijker dan enthousiasme in iemands ogen. Het vuur tussen de regels in. De passie in de lucht tussen jou en de ander. Dat ken je vast. Je opa die maar niet ophield over zijn miniatuurtreinen. Je kind die dol wordt van ’n zandkasteel. Of Nigella Lawson die staat te stuiteren als ’t op pasta pesto aankomt.
[br] Als jij voldoening, plezier en geluk ervaart door je makerschap en dit laat zien aan de wereld ben je woest aantrekkelijk. Hierdoor wordt schaamteloze zelfpromo een peulenschil. This power lies in YOU, nergens anders. Alsjealsjealsjealsjeblieft, gebruik ‘m lieve collega.
IK DACHT DAT IK..
Dat begon al met praten vanuit ‘wij’, ipv ‘ik’.
[br] – Wij maken tassen van gered leer (NOT, in ’t begin deed ik dit alleen)
– Vul het contact formumulier in en we nemen contact met u op (LOL, ik beantwoorde alle mails)
– We versturen je pakketje zo snel mogelijk (I WISH, ik hobbelde zelf naar het postkantoor)
[br]Deze maatschappij heeft de ondernemer op een voetstuk geplaatst. Het zijn no-it-all witte mannen met ’n strak pak, satijnen stropdas en ‘lollige’ sokken met avocado’s. Niet vreemd ook, tot 1950 wáren het ook alleen mannen. 75 jaar geleden hé? Das kort vriendin! Dat vrouwen onzeker zijn over het feit of zij wel kunnen ondernemen is dus niet wonderlijk.
[br]In 12+ jaar ondernemerschap heb ik geleerd dat er géén perfecte manier is. Net zoals je pesto op 100 verschillende manier kunt maken (Nigella Lawson!), kun je je bedrijf runnen op wélke manier je maar wilt. Dat is precies die vrijheid moet pakken. Je bent een onafhankelijke rakker, trek hier dan ook je eigen pad!
[br] Dikke tip 1: ontdek waarom je zo woest enthousiast van maken wordt? Waarom wil je hier je geld mee verdienen? Wat slurpt energie en wat gééft energie? Welke waarden zijn belangrijk voor je? En wie zit er te wachten op je werk? Dít zijn de ingrediënten voor een plan de campage, die je richting geeft in hoe jij je zaak runt. Ze zorgen voor ‘n stip op de horizon, zonder met alle winden mee te waaien.
IK DACHT DAT IK..
Ik dacht met alle winden mee te moeten waaien. Dat ik ‘ja’ moest zeggen op elke klus, zodat ik mijn klanten blij waren (#pleaser) Want tja, er moet wel brood op de plank komen. Je wilt niet weten wat voor klote klussen ik heb aangenomen vanuit deze angst voor mislukking. ík wilde zo graag een eigen bedrijf, dan moet ík ook bewijzen dat ik het kon. Vooral tegen mensen die zeiden: je kunt niet leven van je handen.
[br] Weet je wat ik nu denk?
[br]- Ik leef voor mij, niet voor hun
– Ik hoef nie-mand iets te bewijzen, alleen mezelf
– Als ik vastloop hoef ik me niet te schamen, hulp vragen is power!
– Toegeven dat ik het niet weet kost minder energie dan eigenwijs m’n kop in ’t zand steken (net als dat ellendige telefoontje uitstellen en naderhand stierlijk opgelucht zijn)
[br] Dikke tip 3: Je klant is niet de baas, dat ben jij. Volg tip 1, sta stevig op je poten, ontdek waar je heen wilt in je bedrijf, zodat er focus ontstaat. Hét medicijn tegen please gedrag. En nog iets: als je de leidende ondernemersrol niet kunt dragen moet je óf beter worden, óf kappen en terug in loondienst.
IK DACHT DAT..
Omdat ik anders niet serieus genomen zou worden, vreesde ik. Ik ben wel een serieus merk nu hé. Hallo, ik mag niet door de mand vallen.
[br]Ik kon ik mezelf nog wel n’s vergelijken met andere tassen merken. Ben ik mee gestopt omdat:
[br]- Ik leerde dat je mensen niet kunt overtuigen. Ze vinden je style mooi of niet. Ze vinden je leuk of niet. Ze gunnen ’t je of niet
– Ik ontdekte dat mijn perfectionisme stiekem faalangst was, had niets te maken met de ander
– Ik wilde voorkomen dat ik onverhoopt mijn concullega zou kopiëren
– Ik ondervond dat dit SUPER veel tijd opslokte, welke ik hard nodig had voor mijn eigen droom
[br] En nu, als ik niet-Monsak tassen in mijn handen heb denk ik soms: was deze maker dronken? Ik ben goed genoeg. Mijn tassen zijn goed genoeg. Ik zie ze nooit terug. Priem!
[br] Dikke tip 4-A: Het eerste wat je gaat doen als je deze blog ‘uit’ hebt is ALLE concullega’s ontvolgen. Je maakt niet voor hen, je maakt voor je klant. Je hebt hun goedkeuring niet nodig. Ook niet die van je docent, of ouders.
[br] Dikke tip 4-B: Time management is key. Tijd is niet te koop. Deze verspillen aan energie zuigende jaloerse vergelijkingsdrang is gewoon dom.
IK DACHT DAT IK..
Sinds ik de machtige kracht van samendoen heb ontdekt, kan ik me niet meer voorstellen waarom ik dit dacht. Wellicht omdat ik me schaamde dat ik niet alles wist.
[br]- Geen idee hoe boekhouding werkt
– Geen idee hoe ik ’n eerlijke prijs bereken
– Geen idee hoe ik meer zichtbaar durf te zijn, zonder me zo bescheiden te voelen
– Geen idee hoe personeel aanneem
– Geen idee hoe ik winkels aanschrijf
– Geen idee waarom ik niet meer groei
[br] Zoveel vragen. Zoveel trots. Zoveel onzekerheid.
[br] Maar hallo! Je zegt toch ook niet tegen een kind dat ze zichzelf moeten leren fietsen? Waarom in hemelsnaam verwachten wij dan van onszelf om deze pet zomaar te kunnen dragen? Is het misschien faalangst? Imposter syndrome? Straalangst? Schiet mij maar lek!
[br] Dikke tip 5: Je bent nooit alleen. Er is altijd iemand die al heeft gedaan wat jij zo graag wilt kunnen. Ook in je gedachten ben je niet bijzonder. We zijn allemaal bang om niet goed genoeg te zijn. Sta op, KIES ervoor om anders te doen/denken/handelen en reik uit voor hulp van collega’s als je verder wilt komen. No shame in that.
Jup. Ik ben rechtdoorzee en soms streng. Maar jij hebt er niets aan wanneer ik je met zijde handschoentjes aanpak. Ik neem je serieus, dat moet jij ook doen.
[br] Maar eerlijk is eerlijk, ik nam mezelf ook niet serieus, in den beginnen. Ik rolde, zo doenk doenk, vanuit een hobby in de tassen. Ik vond ’t waanzinnig dat ik van níets íets kon maken en mensen daar geld voor over hadden. WTF? Daar wilde ik nooit meer mee stoppen. En ook toen ik soms vastliep ben ik doorgegaan.
[br]Hierom is discipline is ’n must have:
[br] – Om te groeien, ook als het meedogenloos spannend is (life is not about setbacks, succes is determined by how you handle setbacks)
– Om jezelf op te rapen als je op je bek gaat (getting lost will help you find yourself)
– Om het mentale werk te doen (happy you = happy business)
– Om te werken voor je dromen (dreams don’t work untill you do)
Loopt je creatieve onderneming niet meer zoals je wilt? Haal je geen voldoening uit je droombaan?
En wéét je ’t allemaal wel, maar schuif je de koe bij de horens vatten nog ff uit?
[br] Dikke tip 6: Weet dit: je eigen bedrijf runnen is als de seizoenen. Soms schijnt de zon en soms onweert het. Hoort erbij. Hoe je ermee omgaat zegt alles over je groeipotentie. Hierin blijven hangen kost emmers energie. Doodzonde! Want je weet dondersgoed dat je méér in je hebt.
[br] Wil je dit samen doen? Kijk hier hoe ik je kan helpen.
In 2012 rolde ik in het ondernemerschap en bouwde mijn tassenlabel Monsak. Ik had géén zakelijke ervaring en volgde de standaardnorm. Dit koste me bijna mijn bedrijf, omdat ik ‘harder’ werkte dan nodig was en geen idee had hoe ’t ook anders kon. In mijn podcast Gouwe Vrouwe deel ik hierover.
Wil je ook leren ondernemen op je eigen (wijze) manier?
